Michiel Roscam Abbing van de Plastic Soup Foundation vindt daar het volgende van...... ZERO PLASTIC WEEK Hoeveel mensen hebben in de week van 10 tot 16 juni wereldwijd honger geleden? Het was de week van Zero Plastic, waarin deelnemers moesten (proberen) plastic vrij te winkelen. Bij een doorsnee supermarkt kom je niet ver; wat groentes en onverpakt brood. Alle andere producten zijn allemaal verpakt in plastic en vaak zelfs dubbel op driedubbel verpakt. Wie zich strikt aan de opdracht hield, zal dus weinig hebben kunnen eten. De hoeveelheid verpakkingsplastic neemt toe en een deel ervan zal altijd in het milieu terechtkomen. Misschien doet de verpakkingsindustrie haar best om het volume verpakkingsplastic terug te dringen, maar de plastics worden steeds lichter en dunner, waardoor het aantal plastics toeneemt bij een gelijk totaalgewicht. Producenten die minder plastics gebruiken worden niet beloond en producenten die veel verpakkingsplastics gebruiken worden niet ontmoedigd. En zo...
Lees verder >>+
Martine, een vaardig designer, is al jaren vaste klant van de Bodyshop om voor haar duidelijke redenen, tot ze erachter kwam dat het product ‘Vitamin E cream exfolioator’ allesbehalve duurzaam is! Ze ontdekte dat hierin Polyethyleen wordt verwerkt: microplastics die de waterzuivering passeren en een verwoestend effect hebben op ons maritieme milieu. Ze stuurde een brief aan de Bodyshop met de volgende vraag: “Ik heb zo'n tube staan die ik niet meer ga gebruiken. Wat gaan jullie hieraan en tegen doen?” Ze kreeg heel snel antwoord terug van Maja Stokic, werkzaam bij The Body Shop Online. Maja Stokic antwoordt, houd je vast: “Het klopt dat The Body Shop Polyethyleen gebruikt in Vitamin E Cream Exfoliator. We doen dit vanwege wettelijke bepalingen op het gebied van productveiligheid. (…) The Body Shop houdt zich vanzelfsprekend aan wetgeving in de landen waar zij gevestigd is. ” Met andere woorden: de Body Shop voegt als...
Lees verder >>+
Consultants en beleidsmakers hebben hun hoop gevestigd op de circulaire economie. Gesloten kringlopen moeten ons het perspectief bieden op een way out. De gedachte is simpel; afval mag geen schade veroorzaken aan het milieu op land of in het water. Voorkomen moet dus worden dat afval weglekt wanneer goederen geproduceerd en geconsumeerd worden. Afval bestaat uit waardevolle grondstoffen en die kunnen en moeten worden gebruikt om nieuwe goederen te maken. Wanneer kringlopen gesloten zijn, is er niets aan de hand en kunnen we eeuwig blijven genieten van de voordelen die plastic ons biedt. Voorwaarde is dat de consument een handje helpt door afval gescheiden in te leveren. Stadsdeel Oost in Amsterdam introduceert een nieuw type container voor plastic afval. In een recente rondschrijfbrief aan de inwoners staat dat het ingezamelde plastic wordt gebruikt om er nieuwe producten van te maken, zoals fleece truien. Is dit een mooi voorbeeld van het...
Lees verder >>+
De alarmerende berichten over plastic soep dagen creatieve geesten uit tot het ontwerpen van ingenieuze installaties om plastic uit zee te halen. Is er een probleem? Dan moet er ook een oplossing zijn! Zijn deze geavanceerde ontwerpen realistisch of leiden ze onze aandacht af van de enige echte oplossing? De in Californië wonende Spanjaard Manuel Maqueda vraagt al jaren aandacht voor de plastic soep en heeft tientallen ontwerpen voorbij zien komen. Hij constateert nuchter dat het meeste plastic in zee uiteengevallen is in kleine stukjes (kleiner is dan 1 centimeter), dat de concentratie van plastic beperkt is en dat stukjes plastic niet alleen drijven, maar zich door de hele waterkolom bewegen en ook op de zeebodem liggen. De plastic soep is overal, in alle oceanen en zeeën. Alleen is de concentratie op sommige plaatsen (de zogeheten 5 gyres) aanmerkelijk hoger. Er is nog geen financier gevonden, maar stel dat de...
Lees verder >>+
Velen combineren het opruimen van zwerfafval met sport, spel of recreatie. Duikers brengen bijvoorbeeld afval aan wal dat ze onder water tegenkomen. Wie een rondje “troep-trimt” raapt zwervende blikjes of flesjes op en legt die met een verantwoorde strekbeweging in de eerstvolgende prullenbak. Wandelaars werken slim samen; de ene wandelaar doet opgeraapt afval in de rugzak van de ander. Op hun beurt zoeken “prik-nickers” mooi gelegen plekjes uit om te picknicken, maar beginnen ze met afval prikken. In de Verenigde Staten en Canada worden kinderen al jaren groot gebracht met de kreet SLAM DUNK YOUR JUNK en doen ze afval in de prullenmand door hun basketbal-helden na te doen die de bal met een hoge sprong vaardig in de mand leggen. Op Facebook is een groep actief die zich “plasticpicker” noemt en die ook foto’s deelt van gevonden afval. Voor zwemmers, baders en duikers bestaat nog geen fraaie term. Je...
Lees verder >>+
Het voorstel van burgemeester Bloomberg van New York om verpakkingsmateriaal van polystyreen (styrofoam) te verbieden, leidt daar tot de nodige discussie. Dit isolerend plastic breekt niet af in het milieu, maar valt wel gemakkelijk uiteen in vele kleine stukjes. Daardoor is het nog moeilijker op te ruimen. Wie de plastic soep effectief wil bestrijden, zal aan bronbeleid moeten doen en er voor moeten zorgen dat er überhaupt geen plastic disposables meer worden geproduceerd en gebruikt. Bloomberg wordt gesteund door wetenschappers die onlangs in het tijdschrift Nature opriepen de voor de plastic soep meest schadelijke plastic soorten te verbieden, waaronder polystyreen. De burgemeester wordt nu aangevallen door een bonte coalitie van restauranthouders, producenten van plastic en conservatieve denkers. Zij stellen dat drukke New Yorkers het recht hebben op betaalbare verpakkingen voor fast food, dat de maatregel leidt tot hogere kosten voor restauranthouders en wijzen er ook op dat alternatieve verpakkingen meer...
Lees verder >>+
De meerderheid van de Tweede Kamer wil een volledig rookverbod voor de horeca. Een van de effecten is dat mensen hun sigaret buiten opsteken, met als onbedoeld gevolg een toename van sigarettenpeuken op straat en in de natuur. Sigarettenfilters zijn gemaakt van celluloseacetaat, doen er twee jaar over om af te breken en dieren zien ze vaak als voedsel aan. Amerikaans onderzoek heeft uitgewezen dat peuken (ook die van niet gerookte sigaretten) giftig zijn en schadelijk voor vissen en het leven in zee. Peuken, kortom, horen niet thuis in het milieu of in het water: Buiten is geen asbak. Wat is de beste oplossing voor het milieuprobleem dat in Nederland door naar schatting twee miljard peuken jaarlijks wordt veroorzaakt? NederlandSchoon, een uitvoeringsorganisatie van het Afvalfonds Verpakkingen, zegt in haar recente uitgave NederlandSchoon 2013-2017 dat de oorzaak van het verkeerde gedrag van rokers gezocht moet worden in een gebrek aan voorzieningen....
Lees verder >>+
In maart 2013 begint Marius Smit op de Hiswa (de Amsterdamse beurs voor boten en jachten) met het bouwen van een boot gemaakt van plastic. Dat plastic is afkomstig uit de Amsterdamse grachten. De boot moet later als een Rainbow Warrior, het bekende actieschip van Greenpeace, door de Amsterdamse grachten gaan varen om eenieder duidelijk te maken dat plastic waarde heeft. Het is zonde om plastic weg te gooien en in het milieu brengt het grote schade toe. Marius noemt zijn boot de Plastic Whale. In maart 2013 is het ook een jaar geleden dat in Spanje een dode potvis op het strand werd aangetroffen. Autopsie wees de doodsoorzaak aan: in het kadaver werden meters afdekplastic aangetroffen van hetzelfde type dat Spaanse landbouwers in de buurt van de stranding gebruiken voor het telen van groenten. Zou Marius Smit ooit gedacht hebben dat je Plastic Whale letterlijk moet nemen? Organisaties als...
Lees verder >>+
De plastic soep ontstaat uit twee afvalstromen. Om erger te voorkomen moeten beide stromen drastisch ingedamd worden. De eerste afvalstroom bestaat uit wat zeeschepen overboord gooien. Sinds kort is het voor schepen verboden dat te doen. De tweede stroom is het zwerfafval op land dat in water terecht komt en dan naar zee drijft. Iedereen kan helpen deze tweede stroom af te knijpen, letterlijk. De papierknijper kost minder dan een tientje. Een speciale ring om een vuilniszak open te houden is slechts enkele euro’s duurder. De vuilniszak zelf is al helemaal goedkoop. Dit setje om afval op straat of in de natuur op te ruimen, is even betaalbaar als handig in gebruik. Het is echter een groot raadsel waarom zo weinig mensen ze gebruiken. Gemeentes stellen papierknijpers over het algemeen welwillend ter beschikking tijdens opschoondagen. Maar als je er op een doorsnee dag om vraagt, krijg je er geen. Ook...
Lees verder >>+
De suiker in de koffie is al lang opgelost. Toch roer je, in gedachten verzonken, nog een tijdje door. Het zijn momenten waarop de beste ideeën kunnen ontstaan. De burgemeester van New York kwam tot het inzicht dat het roer om moest. Hij wil alle disposables van polystyreen verbieden. Koffiebekertjes en roerstaafjes van polystyreen zijn alleen te recyclen als ze afzonderlijk worden ingezameld. Ongecontroleerd in het milieu kunnen ze schade aanrichten. Terwijl groot afval tijdens landelijke opschoondagen enthousiast opgeruimd wordt door honderden vrijwilligers zijn de plastic roerstaafjes vaak net te klein en te lastig om op te pakken. Wie er op let, komt ze overal tegen. Tot het moment dat ook Nederland dergelijk wegwerpplastic gaat verbieden, moeten we het hebben van andere initiatieven. Bedrijven in de recreatiebranche die voor het Green Key keurmerk in aanmerking willen komen, mogen bijvoorbeeld geen plastic bekertjes en plastic roerstaafjes gebruiken. Corrie van Huisstede van...
Lees verder >>+
Aart Vos uit Zaltbommel heeft het Genootschap van Onbezoldigde Ampikkelateurs (GOA) opgericht. Hij loopt dagelijks over de Waaldijk en raapt dan zwerfvuil op. En hij is boos. Zijn ergernis richt zich op de gemeente, op grote kruideniers en op onverschillige medeburgers. De gemeente Zaltbommel laat veel zwerfvuil liggen, en elders is dat niet anders. Op achterafplekjes laat geen opruimambtenaar zich zien. Ook valt het Vos op dat de bermen en plantsoenen maaiende ambtenaar niet eerst even opruimt. De maaier maait dus gras én versnippert zwerfafval. Waar blijven die stukjes plastic? Waaien ze de Waal in en komen ze in zee terecht? En wie verwondt zich straks aan een kapot gemaaid blikje? Vos is ook boos op de grote kruideniers. Zaken zijn zaken en dus verkopen ze flesjes, blikjes en in plastic verpakt snoepgoed. Het valt hem op dat supermarktterreinen keurig worden schoongehouden. Maar buiten de hekken geldt een eenvoudige wet:...
Lees verder >>+
Kleine ronde plastic korrels die aanspoelen op stranden worden tranen van de zeemeermin genoemd. De zeemeermin huilt plastic tranen, bedroefd als ze is over de toenemende vervuiling van de zeeën. Er worden zelfs twee verschillende soorten tranen van dit mythische wezen onderscheiden. Je hebt plasticgranulaat, ronde korreltjes die de grondstof vormen voor al het plastic. Deze worden over de hele wereld verscheept en ze komen in het water terecht als er bijvoorbeeld gemorst wordt bij overslag. En je hebt de stukjes plastic van vergelijkbare grootte als overblijfsel van grotere stukken plastic. Dit type tranen heeft vaak een kleurtje. Om aandacht te vragen voor schoon zeewater wordt jaarlijks een ludiek evenement georganiseerd. In 2013 vindt de vierde Europese Zeemeerminnenparade op 21 juni plaats in Scheveningen. Deelnemers uit binnen- en buitenland paraderen tussen 18.00 en 19.00 uur vrolijk uitgedost als meermin of fantasie-zeedier. Wie de zeemeerminnenrace wint (met de staart tussen de...
Lees verder >>+
Een heel groot deel van drijvend zwerfafval bestaat uit grotere stukken kunststof als flesjes, zakjes of piepschuim. Wanneer rivierwater zakt, blijft een deel daarvan hangen in struiken en bomen die langs de oevers staan. Het tafereel van takken vol in de wind wapperend plastic roept zowel ergernis als plaatsvervangende schaamte op. Dit kan toch niet de bedoeling zijn? Hoeveel van dat plastic zweeft in het water en zien we niet? Wat is de schade aan natuur, milieu en economie? Merkwaardig genoeg bestaat er geen enkel overheidsbeleid voor zogeheten macroplastics in het oppervlaktewater. Provincies noch waterschappen tellen ze. Niemand kan bijvoorbeeld vertellen hoeveel plastic er via de rivieren in de Noordzee terecht komt. De uitvoerders van de Kaderrichtlijn Water doen niets, eenvoudigweg omdat macroplastics hierin niet als probleemstof is opgenomen. De beheerders voeren slechts de wet uit. Het wordt hoog tijd dat de regering anders besluit en de regelgeving wordt aangepast....
Lees verder >>+
Maak eens een strandwandeling. Wat je dan aan plastic tegenkomt, dat valt toch reuze mee? Het is lastig om te bedenken hoe het strand er uit zou zien wanneer het niet regelmatig wordt schoongemaakt, of dat aangespoeld plastic slechts een fractie is van wat er in zee drijft. Ons voorstellingsvermogen wordt bepaald door wat we zien. Nog een voorbeeld: supermarkten liggen vol met vis. Daar blijkt toch uit dat er genoeg vis is voor ons allemaal? Onder de titel Sea the Truth werd eerder een documentaire uitgebracht. Nu is er ook de bundel met artikelen over aantasting van de wereldzeeën, eveneens uitgebracht door de Nicolaas G. Pierson Foundation. Wie een figuurlijke duik neemt in de plastic soep, stuit bijvoorbeeld op het fenomeen van de microplastics, dat deze gifstoffen aantrekken en in voedselketens terecht komen. Wie zich verdiept in de vraag waar al die verpakte vis in de supermarkten vandaan komt,...
Lees verder >>+
Goede journalistiek vereist de mogelijkheid van een weerwoord van degene die je bekritiseert. En dus vroeg het consumentenprogramma Kassa Groen aan multinational Procter & Gamble (P&G) waarom ze personal care producten met microplastics verkopen. Het antwoord staat op de site van Kassa Groen te lezen: "Onafhankelijke wetenschappelijke data laten zien dat de rol van microplastics in het mariene milieu als gevolg van de beperkte hoeveelheid in cosmetische toepassingen nihil lijkt te zijn". Als P&G gelijk heeft, kun je je afvragen waarom de Nederlandse regering vorig jaar oktober in de zogeheten Mariene Strategie Deel I vaststelde dat “de milieueffecten van microplastics in zee weliswaar nog weinig bekend zijn, maar dat er aanwijzingen zijn van potentieel grote risico’s voor de voedselketens”. Microplastics, ook die van de cosmetica, vragen volgens de regering om speciale aandacht. Niet voor niets zijn er steeds meer onderzoeksprogramma’s naar de effecten van microplastics op het zeemilieu. De onderzoekers...
Lees verder >>+
In september 2011 schreef Stichting De Noordzee producenten aan van verzorgingsproducten die microplastics bevatten en wees ze op het milieuprobleem. L‘Oreal antwoordde dat de “microkorreltjes gefilterd of opgenomen worden in de afvalwaterzuivering omdat ze niet oplossen” en het bedrijf “is daarom van mening dat onze scrubproducten niet bijdragen aan de aanwezigheid van microplastics in de Noordzee.” Nivea Consumentenadvies voegde daar aan toe: “… en dan worden deze verbrand. Derhalve komen deze deeltjes niet in de zeeën en oceanen terecht.” In de zomer van 2012 publiceerden prof. Vethaak (Deltaris) en dr. Leslie (IVM/VU) een verkennende studie. Hun bevindingen wijzen erop dat 10% van de microplastics niet door de afvalwaterzuivering worden tegengehouden en via effluent wel degelijk in zee terecht kunnen komen. Prof. Vethaak wees onlangs in een presentatie voor parlementariërs op een nog vrijwel onbekend probleem. In Nederland wordt het rioolslib, dat dus die overige 90% microplastics bevat, verbrand, precies zoals...
Lees verder >>+
Sylvie is manager consumentenservice van Colgate-Palmolive Nederland BV. Zij heeft de opdracht om brieven van verontruste Elmex-klanten te beantwoorden. Nu steeds meer Elmex of Colgate gebruikende klanten doorkrijgen dat ze met microplastics hun tanden poetsen, is het logisch dat ze daarover vragen gaan stellen. Hoe kan het ze jarenlang zonder het te beseffen met plastic gepoetst hebben? Allard, Albert en Marcel zijn zulke brief-schrijvende klanten. Wat blijkt? Ze kregen per omgaande antwoord van Sylvie en het blijkt telkens om precies dezelfde brief te gaan. De standaardbrief gaat vanzelfsprekend niet in op de specifieke vragen van Allard, Albert en Marcel, maar brabbelt wat over het gewenste mondgevoel waar microplastics voor zorgen, en dat microplastics voor de consument veilig zijn en overigens niet verboden. Allard, Albert en Marcel hebben direct gereageerd, want ze wilden natuurlijk antwoord op hún vragen en op vragen die de brief van Sylvie opriep. Maar werkelijk ingaan op...
Lees verder >>+
De belangrijkste producenten van plastic in de wereld hebben zich verenigd en recentelijk een rapport uitgebracht over oplossingen voor de plastic soup. Het “Progress Report” is getiteld The declaration of the global plastics associations for solutions on marine litter. In het rapport worden maar liefst 140 projecten beschreven om afval in zee te voorkomen. Daaronder vallen bijvoorbeeld opruimacties op stranden, initiatieven om plastic te recyclen en wetenschappelijk onderzoek. Een van de Amerikaanse voormannen wordt aangehaald in het persbericht over het rapport: “The plastics industry is firmly committed to the principle that plastics do not belong in the world’s oceans and should not be littered - plastics should be responsibly used, reused, recycled and finally recovered for their energy value.” Daartoe zijn zes terreinen gekozen hoe de industrie kan bijdragen aan oplossingen. Geen van die terreinen betreft echter bronbeleid: het verminderen van de productie van plastic. De industrie legt de verantwoordelijkheid...
Lees verder >>+
Een tandpasta die microplastics van polyethyleen bevat is Elmex Sensitive Professional. Deze tandpasta is er speciaal voor gevoelige tanden. De website van dit product rept niet over microplastics, maar vermeldt wel dat de belangrijkste ingrediënten van plantaardige oorsprong zijn. Volgens een email van het bedrijf van Gaba Colgate-Palmolive Nederland aan een ongeruste klant worden de microplastics toegevoegd “als reinigingsingrediënt en om een gewenst mondgevoel te bereiken”. Nadrukkelijk adverteert het bedrijf dat de tandpasta “klinisch bewezen” is. Klinisch onderzoek is strikt gereguleerd en wordt gecontroleerd door de overheid, want het gaat om effecten van een (genees)middel op het menselijk lichaam. Dergelijk onderzoek moet ook het fiat krijgen van een medisch-ethische toetsingscommissie. Proefpersonen hebben dus flink gepoetst en de uitkomst van het klinisch onderzoek was ongetwijfeld dat tanden minder gevoelig werden en dat er geen nare bijwerkingen zijn. Of de door deze proefpersonen uitgespuugde microplastics schadelijk zouden kunnen zijn voor het milieu,...
Lees verder >>+
Blikjes en kleine petflessen, waar geen statiegeld op zit, zie je overal rondzwerven. Maar niet in Eerbeek en omgeving. Welk wonder is daar geschied? Eigenaar Casper Heine van de plaatselijke Jumbo supermarkt gaf in 2011 vijf cent voor elk bij hem ingeleverd blikje of petflesje. Het Apeldoornse bedrijf Tomra leverde de inname-apparatuur en de gemeente Brummen haalt sindsdien het ingezamelde afval op. Wie inlevert ontvangt een kassabon met een bedrag dat alleen in Heine’s supermarkt besteed kan worden. In de piekmaand van december 2011 werden ruim 130.000 items ingeleverd. Het afval bestaat 50% uit PET-materiaal, 25% uit staal en 25% uit aluminium. In 2012 verlaagde de ondernemer de bonus tot 1 cent, met als gevolg dat er twee tot drie keer minder werd ingeleverd. Komt dit omdat de financiële prikkel is afgenomen of omdat in Eerbeek en omgeving inmiddels geen zwervend blikje meer te vinden is? Supermarkten in Gorinchem, Vledder...
Lees verder >>+
Door Michiel Roscam Abbing Cosmeticabedrijven die producten met microplastics op de markt brengen, volgen twee strategieën. De ene groep neemt haar verantwoordelijkheid zodra ze begrijpen dat deze microplastics schadelijk kunnen zijn voor het zeemilieu. Zij zeggen openlijk te zullen stoppen met het aanbieden van deze producten en stappen weer over op natuurlijk afbreekbare ingrediënten. De andere groep daarentegen verweert zich tegen aantijgingen dat ze onverantwoordelijk bezig is. Deze bedrijven stellen bijvoorbeeld dat het niet bewezen is dat microplastics uit hun producten in het zeemilieu terecht komen of dat het niet bewezen is dat microplastics schadelijk zijn voor het milieu. En mocht een zeedier onverhoopt microplastics binnen krijgen, dan poept zo’n dier die toch gewoon weer uit? Hoewel deze bedrijven zelf nog nooit één cent hebben uitgegeven om achter de antwoorden te komen, hopen ze zo lang mogelijk met deze plastic soep-producten door te kunnen gaan. Maar de bewijzen zijn er...
Lees verder >>+
Door Michiel Roscam Abbing Het Friesch Dagblad van 30 augustus 2012 legt een interessant probleem bloot. Er zijn mensen die zich inzetten om openbare ruimtes van plastic rotzooi te ontdoen. Henk Prins uit Harlingen is zo iemand. Elke dag gaat hij er op uit met zijn eendje en stouwt het autootje helemaal vol troep, gevonden op kaden en industrieterreinen. Maar kan hij dat afval ook ergens kwijt? Wie afval in Nederland inlevert, moet daar steeds vaker voor betalen. Soms mag je alleen nog je eigen afval gratis wegbrengen als je je postcode en huisnummer opgeeft. Prins heeft haast dagelijks zijn auto vol. Betalen om die rotzooi kwijt te kunnen, is hem een stap te ver. Hij is gekke Henkie niet. De gemeente zou hem eerder moeten belonen voor het werk dat de reinigingsdienst letterlijk laat liggen! ...
Lees verder >>+
Auteur: Michiel Roscam Abbing Al die berichten over plastic in zee doet het imago van de Plastic Industrie geen goed. Om dat imago wat op te poetsen horen we van die kant al lang de uitspraak dat “plastic niet in zee hoort”. En daar bleef het niet bij. De Europese Plastic Industrie wilde laten zien haar verantwoordelijkheid te nemen en lanceerde het project Waste Free Oceans met als doel de Europese kustwateren plastic vrij te maken. Deelprojecten volgden. In België begon in mei 2011 door de kunststoffederatie Federplast samen met de Stichting Duurzame Visserij Ontwikkeling (SDVO) een proefproject om de Belgische visserijvloot naar plastic te laten vissen voor de Belgische kust. Ruim een jaar later, in augustus 2012, maakt de SDVO bekend dat ze het project stop zet wegens te weinig succes. Proef mislukt. Ging het hier om een charme-offensief van de industrie of waren de initiatiefnemers zo naïef? Plastic...
Lees verder >>+
Auteur Michiel Roscam Abbing Een tip uit een receptenboek: kijk bij aanschaf of de mosselen goed gesloten zijn. In zee zijn de mosselen niet gesloten. Het zijn tweekleppige schelpdieren die stromend zeewater filteren. Zo verzamelen ze voedsel en ongewild krijgen ze ook microplastics binnen. Onderzoek van de Universiteit van Gent laat zien dat de gemiddelde Noordzee-mossel zelfs barst van de microplastics. Er is sprake van gemiddeld één plastic deeltje per gram mosselvlees. Wie een normaal portie mosselen van 300 gram verorbert, krijgt dus ongemerkt 300 deeltjes plastic binnen. Hoe gevaarlijk dit is? Daar zijn de wetenschappers nog niet uit. Vervolgonderzoek richt zich op de giftige stoffen die zich aan het plastic hechten. Het kan zijn dat de mossel geen last heeft van het plastic zelf, maar wel van de stoffen die eraan vastzitten. De professor haast zich om geen paniek te zaaien en deelt mee dat er nog weinig bekend...
Lees verder >>+
Auteur: Michiel Roscam Abbing In een net uitgebrachte videoboodschap spreekt de ontdekker van de plastic soep, Captain Charles Moore, iedereen toe om zo snel mogelijk te stoppen met microplastics in consumentenproducten. Vanaf zijn zeilschip vraagt hij producenten te stoppen, winkeliers de producten niet te verkopen, consumenten om een boycott en politici met effectieve wetgeving te komen. Charles Moore kan het weten; hij heeft de wereld als een van de eersten op het milieuprobleem van plastic in zee gewezen, erover gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften en er in 2011 een dik boek over geschreven (Plastic Ocean). Moore werkt nauw samen met de Plastic Soup Foundation die hij hielp oprichten. In zijn bijdrage aan het nog te verschijnen boek Sea the Truth: Essays on Overfishing, Climate Change and Pollution (dat later dit jaar uitgebracht wordt door de Nicolaas G. Pierson Foundation in Amsterdam) schrijft Moore over microplastics. Hij was aanwezig op de prestigieuze...
Lees verder >>+
Auteur: Michiel Roscam Abbing Opvallend is dat producenten van verzorgingsproducten nooit adverteren dat ze microplastics in hun producten stoppen. Met microplastics is het namelijk goed scrubben. Waarom doen ze dat niet? Producenten zijn ongetwijfeld bevreesd voor negatieve publiciteit dat een zorgvuldig opgebouwd imago kan ondermijnen. Ze beloven een zijdezachte huid met hun scrubmiddel en adverteren het liefst met exotische, natuurlijke ingrediënten. Zo biedt het merk Therme een scrub aan “met fijne zachte rijskorreltjes”. De naam van deze scrub is al even exotisch en appelleert aan hogere sferen: Zen White Lotus Rice Shower Scrub. Fabrikanten zijn verplicht ingrediënten op het label te vermelden. Sommige producenten doen dat ook op hun site, maar Therme niet. Wil dit bedrijf zoveel mogelijk verhullen wat de gebruikte ingrediënten zijn? Hoe dit ook zij, er zit ook polyethyleen in het flacon. Het natuurlijke ingrediënt moet de koper over de streep halen, maar je scrubt met plastic....
Lees verder >>+
Auteur: Michiel Roscam Abbing Ronald van Welie is directeur technische zaken van de Nederlandse Cosmetica Vereniging. In een uitzending van RTL nieuws over microplastics (21 augustus) legde hij uit waarom producenten minuscule plastic bolletjes toevoegen aan cosmeticaproducten; vanwege de zacht- of juist hardschurende werking. De gebruiker wordt dus met plastic op zijn wenken bediend. Over de negatieve gevolgen zei Van Welie: “we moeten eerst de feiten op een rij hebben en kijken of het echt schadelijk is, en als dat zo is zijn absoluut maatregelen nodig”. Veel is inderdaad nog onbekend over de schadelijkheid van microplastics, met name op de lange termijn. De laatste jaren wordt echter steeds meer onderzoek verricht (niet door de producenten) en de resultaten zijn alarmerend. Producenten van gewraakte producten gebruiken steevast het argument om eerst de feiten op een rij te willen hebben. Zolang “de feiten” niet duidelijk zijn, kunnen ze immers rustig verder produceren,...
Lees verder >>+
Auteur: Michiel Roscam Abbing In honderden verzorgingsproducten zitten microplastics verwerkt. Je scrubt, poetst en maakt je mooi met plastic. Producenten adverteren nooit met deze ingrediënten, maar zijn wel verplicht ze te melden op het label. Lees je dat label en snap je dan wat daar staat? Het gaat om lastige stofnamen als polypropyleen, polyetheleen, polyethyleen terephthalaat, polymethyl methacrylaat, polystyrene en nylon-12. Het zijn stoffen die niet afbreken in het milieu. Niet? Zeg gerust: nooit. Ze spoelen weg met het afvalwater en zijn vaak zo klein dat waterzuiveringsinstallaties ze niet uit het water kunnen filteren. Wie al dan niet bewust deze producten gebruikt, draagt dus al douchend, nagellakkend en poetsend bij aan de plastic soep; de toenemende vervuiling van plastic in rivieren, zeeën en oceanen. In het water zweven wereldwijd al miljarden kleine deeltjes plastic, die er nooit meer uit te krijgen zijn en die het ecosysteem langzaam maar zeker verstoren....
Lees verder >>+
Auteur: Michiel Roscam Abbing Het nieuws meldt op 19 augustus dat de SP haar verkiezingscampagne begint door 500 rode ballonnen de lucht in te laten gaan. De SP heeft in haar programma veel aandacht voor het milieu, voor afval en ook voor de plastic soep. Maar vrome woorden en handelen blijkens telkens toch heel verschillende zaken te zijn. In Arnhem, waar de ballonnen werden opgelaten, is 19 augustus sprake van noordoosten wind met windkracht 3. Waar komen die ballonnen weer neer? En wat gebeurt er dan? Wat voor soort ballonnen de lucht in werden gelaten, meldt het nieuwsbericht niet en ook niet of er wel of geen plastic touwtje aan hangt. Zijn de ballonnen van rubber dan zullen ze langs natuurlijke weg vergaan, maar moet je hopen dat een dier er ondertussen niet een lekker hapje in ziet. Dan bestaat alsnog het risico dat de maag verstopt raakt en het...
Lees verder >>+
Auteur: Michiel Roscam Abbing Microplastics zijn onzichtbaar. Plastic vervuiling in zee en oceaan is onzichtbaar. We zijn geschokt door afschuwelijke foto’s van albatros-lijken vol met plastic of van zeehonden met diepe vleeswonden als gevolg van nylon visnetten. Een nog jonge zeehond raakt in een net verstrikt, en naarmate hij groeit, snijdt het nylon dieper in zijn lichaam. Wat we niet zien zijn de microplastics en hun gevolgen. Een foto van een microplastic ziet er uit als een wit of gekleurd stipje en je hebt goede microscopen nodig om ze te zien. Out of sight betekent voor burgers en politici maar al te vaak out of mind. Het is gemakkelijk om te denken dat iets wat je niet ziet er niet is of geen probleem vormt. In vijf tot tien procent van onderzochte consumptievis in de Noordzee wordt plastic aangetroffen. Ook dat krijgen we niet te zien, want organen worden verwijderd...
Lees verder >>+
