Ere-voorzittters

Charles Moore – Zeekapitein, oprichter van Algalita Marine research Institute en ‘ontdekker’ van de Plastic Soep

In 1994 richtte Charles Moore de Algalita Marine Research Foundation (AMRF) op met als doel de bescherming van de kustwateren van Californië, in het bijzonder de herbeplanting van enorme kelpwouden en de verbetering van de waterkwaliteit door middel van het behoud en herstel van wetlands langs de kust.

In 1997 deed hij een ontdekking die alles veranderde. Toen hij in zijn 15 meter lange catamaran, de Alguita, van Hawaï naar Californië zeilde, besloot hij via de Noord-Pacifische gyre te reizen. Dit gedeelte van de Grote Oceaan is relatief windstil en wordt om die reden dan ook door de meeste zeilers gemeden. In het oostelijke deel van de gyre kwam hij vervolgens een grote hoeveelheid afval tegen, voornamelijk plastic, verspreid over het hele gebied.

In dit gebied, tegenwoordig bekend als de Great Pacific Garbage Patch, bleek een enorme plastic soep te drijven: zowel aan de oppervlakte als in de waterkolom daaronder. Het bevatte allerlei soorten afval; van grote losgeslagen visnetten (spooknetten) tot petflessen, flessendopjes, tandenborstels en bakjes, maar ook minuscuul kleine plastic deeltjes, afgebroken van grotere stukken plastic door de kracht van de zee of door de inwerking van zonlicht (fotodegradatie).

Hierop gooide Kapitein Moore zijn eigen roer drastisch om en stelde zijn leven in dienst van het wereldkundig maken van de Plastic Soep. Zo ondernam hij sindsdien talloze expedities naar de gyre, wat onder meer leidde tot een toenemende stroom aan verontrustende onderzoeksrapporten en een voorlichtingsprogramma.

Ook reist Charles Moore de hele wereld over voor televisieoptredens en lezingen.

Marcus Eriksen – Oprichter van het 5gyres Institute
marcus eriksen

Als projectmanager van de Algalita Marine Research Foundation was Marcus nauw betrokken bij de bescherming van de zee. Hij doet al jaren onderzoek naar en geeft lezingen over de gevolgen van plastic vervuiling.In 2003 maakte hij een tocht van ruim 3.000 kilometer over de Mississippi op een vlot gemaakt van plastic petflessen. In 2006 ontving hij uit handen van de Los Angeles Regional Water Quality Control Board de H. David Nahai Water Quality Award voor voorlichtingswerk onder scholieren in grote steden.
In 2005 lanceerde hij Watershed Wonders, een lespakket voor middelbare scholieren, waaronder een videoserie.
In 2008 won hij de Menzie Education Award van de Society of Environmental Toxicology and Chemistry voor voorlichtingswerk over de zee.

Ook in 2008 voer Marcus over de Grote Oceaan van Californië naar Hawaï op JUNK, een vlot drijvend op 15.000 petflessen, met een dek gemaakt van 30 aan elkaar gelaste zeilmasten en een vliegtuigromp als kajuit (junkraft.com). Met deze reis, 4.000 kilometer in 88 dagen, vroeg hij aandacht voor de plastic vervuiling deed hij een oproep om met oplossingen te komen.
Na JUNKraft ondernam hij samen met zijn vrouw Anna Cummins weer een lange tocht, ditmaal van het Canadese Vancouver naar Tijuana in Mexico.

Marcus en Anna hebben samen het 5 Gyres Institute opgericht, dat zich bezig houdt met onderzoek naar en voorlichting over plastic vervuiling in de vijf belangrijkste gyres.
In 2010 werd Marcus gekozen tot National Fellow van de Explorers Club.

Leave a Reply