Spooknetten

Wat vindt de Plastic Soup Foundation van…

…Spooknetten?

Ooit gehoord van spooknetten? Dit zijn visnetten die ronddrijven in zee. Ze zijn per ongeluk verloren of expres weggegooid door vissersschepen. Omdat de netten meestal van nylon gemaakt zijn, blijven ze decennialang ronddrijven, misschien zelfs honderden jaren. Je hoeft aan de kust niet lang te zoeken of je vindt wel een stuk van zo’n net. De grote kluwen spooknetten blijven meestal onzichtbaar. Ze vormen een toenemend gevaar voor de scheepvaart omdat scheepsschroeven erin vast kunnen komen te zitten, met soms kapseizen tot gevolg. Ook duikers moeten oppassen. Naar schatting vormen spooknetten elk jaar de doodsoorzaak van duizenden zeeschildpadden, walvissen, zeehonden, dolfijnen, bruinvissen, maar ook vogels. De spooknetten blijven bovendien vissen vangen. Spooknetten kunnen zelfs ecosystemen verstoren. Kleine visjes die zich in de buurt van de netten beschermd weten, komen via de op stromingen meedrijvende netten in gebieden terecht waar ze oorspronkelijk niet thuishoren.

Onderzoekers van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties schatten in 2009 dat elk jaar zo’n 640.000 ton aan visnetten bedoeld of onbedoeld in de oceanen terechtkomt.

Lees het rapport (Engels).

De PSF vindt dat schepen die spooknetten uit het water halen en naar de kust brengen deze in elke haven moeten kunnen afgeven. De PSF vindt verder dat netten van biologisch afbreekbaar materiaal ontwikkeld moeten worden en dat er een meldplicht moet komen wanneer een schip een net is kwijtgeraakt. In Australië worden aangetroffen spooknetten voorzien van een zender en zijn ze via een satellietverbinding te volgen. Wanneer alle netten verplicht uitgerust zouden worden met een dergelijk systeem, zijn spooknetten in principe herleidbaar naar het schip dat ze verloor.

Leave a Reply